Mobiler Roboter AGV in Produktionsumgebung mit Werkstückträger und Sensoren zur Detektion und Navigation

Nawigacja dla robotów mobilnych i pojazdów AGV 

Ponieważ elastyczność odgrywa coraz większą rolę, procesy transportowe są w coraz większym stopniu realizowane przez zautomatyzowane systemy transportowe (AGV) oraz autonomiczne roboty mobilne (AMR). Aby pojazdy te mogły samodzielnie rozpoznawać trasy poruszania się w obrębie obiektu i bezpiecznie się poruszać, niezbędny jest odpowiedni system czujników służący do wykrywania i mapowania otoczenia. Do tego celu przeznaczone są różne koncepcje nawigacyjne i rozwiązania techniczne.

W przypadku zastosowań w środowisku w dużej mierze statycznym można stosować proste metody nawigacji. Obejmują one na przykład prowadzenie po torze za pomocą optycznych lub magnetycznych linii prowadzących, a także sterowanie trasą za pomocą zdefiniowanych punktów referencyjnych. Metodę tę często określa się mianem nawigacji rastrowej.

Jednak w środowiskach dynamicznych, charakteryzujących się zmiennymi warunkami, konieczne jest ciągłe wykrywanie i ocena otoczenia. W tym miejscu do gry wkracza tzw. nawigacja naturalna, oparta na zasadzie SLAM (Simultaneous Localization and Mapping). W procesie tym robot określa swoją pozycję w otoczeniu i jednocześnie tworzy cyfrową mapę otoczenia.

Nowoczesne systemy czujników, takie jak LiDAR, kamery oraz czujniki ultradźwiękowe lub radarowe, umożliwiają niezawodną percepcję otoczenia. Na podstawie tych informacji robot może samodzielnie planować trasy, omijać przeszkody oraz elastycznie reagować na zmiany, takie jak obecność ludzi lub innych poruszających się obiektów na swojej drodze.



Nawigacja w praktyce

Niezawodna nawigacja stanowi kluczowy wymóg w zakresie sterowania trasą robotów mobilnych oraz zautomatyzowanych systemów transportowych (AGV). W zależności od wymagań konkretnego zastosowania oferowane są w tym celu różne koncepcje nawigacji oraz rodzaje technologii czujników. Wybór odpowiedniego rozwiązania zależy w szczególności od warunków otoczenia, a także od wymaganej dokładności i niezawodności określania położenia.


Szczegółowe zastosowania czujników

Messender Laserscanner ROD zur Umgebungserfassung und Navigation von AMR oder AGV

1. Wykrywanie otoczenia i nawigacja robotów mobilnych lub pojazdów AGV

Wymaganie:

Jeśli zasada naturalnej nawigacji jest stosowana niezależnie od zastosowań związanych z bezpieczeństwem, czujnik powinien dostarczać dane pomiarowe służące do wykrywania otoczenia oraz dalszego przetwarzania w oprogramowaniu nawigacyjnym na odpowiednim poziomie jakości. Kwestie bezpieczeństwa są wówczas rozpatrywane oddzielnie.

Rozwiązanie:

Laserowy skaner pomiarowy ROD 300 / ROD 500 z technologią LiDAR dostarcza wysokiej jakości dane pomiarowe o minimalnej rozdzielczości kątowej wynoszącej 0,025° i zakresie pomiarowym do 25 m. Umożliwia to stworzenie bardzo dokładnej mapy otoczenia, która może służyć pojazdom autonomicznym i robotom do precyzyjnej nawigacji. 

Spurfuehrungssensor OGS600 fuer Fahrzeuge in Robotik im Lager und Produktion

2. Sterowanie trasą z wykorzystaniem naprowadzania optycznego / śledzenia linii

Wymaganie:

W przypadku kompaktowych pojazdów AGV poruszających się po z góry ustalonej trasie sterowanie trasą odbywa się za pomocą oznaczonego toru lub linii. Nawet pojazdy o szczególnie niskiej konstrukcji powinny mieć możliwość wyposażenia w ten system.

Rozwiązanie:

Przy prześwicie wynoszącym zaledwie 10 mm optyczny czujnik naprowadzający OGS 600 może wykrywać krawędzie ścieżki i podążać wyznaczoną trasą dzięki sygnałowi przesyłanemu do systemu sterowania pojazdem. 

RFID-Lesegeraet RDH fuer Rasternavigation von AGV

3. Nawigacja rastrowa z RFID 

Wymaganie:

W wilgotnych lub zabrudzonych środowiskach pojazdy AGV i AMR mogą nawigować za pomocą transponderów lub nośników danych zainstalowanych w podłodze. Służą one jako stabilne punkty odniesienia, na podstawie których pojazd określa swoją pozycję i niezawodnie podąża wyznaczoną trasą.

Rozwiązanie:

Czytniki RDH 200 charakteryzują się kompaktową konstrukcją i niskim zużyciem energii, co ułatwia ich integrację z systemami robotów mobilnych oraz pozwala na szybkie uruchomienie. Zawartość nośnika danych jest przypisana do określonej pozycji względnej za pomocą zapisanej tabeli. Na podstawie tych informacji o położeniu pojazd AMR lub AGV może nawigować oraz, w razie potrzeby, dokonywać korekt pozycji w celu kontynuowania precyzyjnego przemieszczania się.

Codeleser DCR200 zur optischen Raster- Navigation von AGV und AMR

4. Nawigacja rastrowa z wykorzystaniem kodów optycznych

Wymaganie:

Nawigacja z wykorzystaniem etykiet kodowych przymocowanych do podłogi zapewnia precyzyjną nawigację rastrową dla pojazdów mobilnych. Zdefiniowane punkty referencyjne służą jako znaczniki pozycyjne, które pojazd wykorzystuje do określenia swojej pozycji i niezawodnego podążania wyznaczonymi trasami.

Rozwiązanie:

Kompaktowy i łatwy do zintegrowania czytnik kodów DCR 200i wykrywa kody umieszczone na podłodze, a także odpowiedni kąt obrotu, gdy pojazd nad nimi przejeżdża. Dzięki strefie roboczej do 350 mm oraz szerokiej gamie dostępnych interfejsów urządzenie to umożliwia elastyczną i prostą integrację z pojazdami mobilnymi.


Jetzt Kontakt aufnehmen

Masz pytania dotyczące swojego zastosowania?

Nasz zespół ekspertów pomoże Ci w wyborze rozwiązania dostosowanego do Twoich konkretnych wymagań. Skorzystaj z możliwości osobistej konsultacji i poproś o kontakt zwrotny już teraz.


Często zadawane pytania dotyczące nawigacji robotów mobilnych

Aby niezawodnie przetransportować ładunek z punktu początkowego A do określonego punktu docelowego B, pojazd AGV wymaga odpowiedniej metody planowania trasy i określania położenia – znanej jako nawigacja.

Wyróżnia się różne koncepcje nawigacji. Do głównych metod należą nawigacja konturowa lub naturalna, nawigacja rastrowa oraz prowadzenie po torze. Wybór odpowiedniej technologii zależy od konkretnych wymagań dotyczących elastyczności, warunków otoczenia oraz dokładności pozycjonowania.

W zależności od wymagań zastosowania stosuje się różne metody nawigacji do sterowania trasą pojazdów mobilnych. Najprostszą metodą jest prowadzenie po torze lub śledzenie linii, w ramach której pojazd porusza się po z góry wyznaczonym torze. W przypadku wyższych wymagań dotyczących elastyczności i zdolności adaptacyjnych stosuje się metody nawigacji rastrowej lub laserowej. Nawigacja konturowa, zwana również nawigacją naturalną, zapewnia najwyższy poziom elastyczności, ponieważ pojazd samodzielnie orientuje się w terenie i porusza się, nieustannie analizując otoczenie.


Nawigacja konturowa (nawigacja naturalna / czasami nazywana nawigacją LiDAR)

W nawigacji konturowej cyfrowa mapa otoczenia jest łączona z danymi z czujników w czasie rzeczywistym i analizowana za pomocą oprogramowania nawigacyjnego. Korzystając z czujników LiDAR lub porównywalnych czujników otoczenia, pojazd może określić swoją pozycję w otoczeniu, samodzielnie zaplanować trasę oraz elastycznie reagować na zmiany.

Nawigacja laserowa lub reflektorowa

W tej metodzie nawigacji jako stałe punkty referencyjne wykorzystywane są reflektory zainstalowane w obszarze jazdy. Czujniki laserowe wykrywają te punkty referencyjne i wykorzystują je do określenia aktualnej pozycji pojazdu. Na podstawie tych informacji pojazd może poruszać się zgodnie z wcześniej zaprogramowaną trasą.

Optyczne lub indukcyjne prowadzenie po torze

W przypadku prowadzenia po torze linie prowadzące lub tory zamontowane na powierzchni lub w podłożu są wykrywane i śledzone za pomocą odpowiednich czujników. Metoda ta jest prosta i niezawodna, jednak wymaga zastosowania oddzielnych osłon w obszarze jazdy. Ponadto zmiany lub dostosowania tras jazdy wiążą się ze stosunkowo dużym nakładem pracy.

Nawigacja rastrowa

W nawigacji rastrowej do określania położenia wykorzystywane są punkty referencyjne, takie jak kody lub transpondery, zainstalowane w określonej strukturze siatki. Gdy pojazd przejeżdża nad tymi znacznikami, może określić swoją pozycję i obliczyć dalszą trasę. Należy jednak pamiętać, że trasa przejazdu musi zostać zabezpieczona oddzielnie, a zdefiniowana struktura siatki zapewnia jedynie ograniczoną elastyczność w przypadku zmian otoczenia lub tras przejazdu.